Οταν η Google εκρυψε το Internet!

Όσοι είσαστε γεννημένοι από τα mid 90s και μετά ίσως δεν νιώσετε ακριβώς τα παρακάτω. Είναι καλό όμως να τα διαβάσετε, γιατί ενδεχομένως να σας βοηθήσουν να δείτε τα πράγματα λίγο διαφορετικά.

Υπήρξε μια μαγική εποχή. Όταν το internet ξεκινούσε και ήμασταν πολλοί λίγοι συνδεδεμένοι. Τότε που τα sites τα ανακάλυπτες μέσα από IRC chats, bulleting boards και forums. Τότε που γράφαμε τυχαία urls στον browser προσπαθώντας να ανακαλύψουμε το επόμενο “γαμάτο” website.

Εκείνα τα χρόνια το διαδίκτυο ήταν μικρό σχετικά, αλλά φάνταζε άπειρο παράλληλα. Γιατί κανείς δεν μας περιόριζε. Όλα τα μαθαίναμε μέσα από επικοινωνία με άλλους. Εντός, αλλά κυρίως, εκτός Ελλάδας. Ίσως ήταν η πιο πραγματικά social εποχή του διαδικτύου.


Τα Portals

Yahoo.com, 1994

Μετά ήρθαν τα πρώτα μεγάλα portals. Site / κατάλογοι που ουσιαστικά κατηγοριοποιούσαν τα πιο δημοφιλή urls σε κατηγορίες τύπου “Αυτοκίνητο”, “Αθλητισμός”, “Παιδί”, “Παιχνίδια” κλπ.

Αυτοί οι κατάλογοι έγιναν οι αρχικές σελίδες πολλών ανθρώπων. Εξού και το “portals”.

Όταν τα sites έγιναν δεκάδες χιλιάδες ή και περισσότερα σε αυτά τα portals άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα search engines. Εκεί μπορούσες πλέον να ψάξεις μέσα στους καταλόγους. Λέξεις κλειδιά σε βοηθούσαν να πλοηγηθείς στον περατό αριθμό καταχωρήσεων του κάθε portal.

Altavista, Hotbot, Lycos, Infoseek, Veronica, Excile, Yahoo και ένα σωρό άλλα portals άρχισαν να ξεπηδούν. Πολλές επιλογές, με μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα η κάθε μια.

Οι περισσότερες από αυτές τις προσπάθειες είτε εξαγοράστηκαν από άλλες εταιρίες όπως την Microsoft και την Yahoo ή απλά σταμάτησαν να λειτουργούν μετά από καιρό.


Η Google

Google 1998

Και κάπου εκεί το 1998 κάνει τα πρώτα βήματα της η Google. Μια εταιρία που σκέφτηκε τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Είπε πως η χειροκίνητη καταλογοποίηση του διαδικτύου δεν είχε και πολύ νόημα, αφού ο όγκος ήταν ήδη μη διαχειρίσιμος, αλλά και πως θα πρέπει να υπάρχει τρόπος, η σειρά των sites να ορίζεται δυναμικά.

Γεννήθηκε λοιπόν το Pagerank. Ένας αλγόριθμος που αρχικά έλεγε πως τα sites τα οποία δέχονται περισσότερα referral links από άλλα sites, μάλλον είναι πιο σημαντικά. Άρα, τα βάζουμε και πιο πάνω στην κατάταξη των αποτελεσμάτων (serps).

Όλα καλά ως εδώ.

Γιατί από εδώ και πέρα τα πράγματα παίρνουν μάλλον ανησυχητική τροπή.


Οι προσωπικές φυσαλίδες

Ζώντας στην φυσαλίδα

Όλοι όσοι γνώρισαν το διαδίκτυο από τότε και μετά, μην έχοντας εικόνα από το παρελθόν, έμαθαν ουσιαστικά πως το διαδίκτυο ξεκινά από την Google. Ό,τι θέλω να βρω, θα το βρω μέσα από εκεί, και αν δεν το βρω, μάλλον δεν υπάρχει.


Αυτή η παραδοχή είναι και η αρχή του μεγάλου κακού. Η αρχή των προσωπικών φυσαλίδων μέσα στις οποίες ζούμε όλοι και οι περισσότεροι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, γιατί δεν ξέρουμε ούτε το πως, ούτε το γιατί.

(Παράλληλα, έμαθαν να λαμβάνουν την ενημέρωσή τους μέσα από το Facebook. Από το δικό τους, προσωπικό newsfeed δηλαδή.)

Η Google λοιπόν, μπήκε μπροστά από ένα ολόκληρο παγκόσμιο δίκτυο και το έκρυψε σαν έκλειψη ηλίου. Παράλληλα άρχισε να διαμορφώνει προσωποποιημένα τα αποτελέσματα των αναζητήσεων.

Έτσι αν ψάξω εγώ και εσύ για κάτι πχ. “Αίγυπτος”, θα δούμε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Σε κάποιους θα παρουσιαστούν τα νέα από την περιοχή, σε άλλους θα παρουσιαστούν ευκαιρίες για διακοπές και τιμές εισιτηρίων.

Έτσι, η αδυναμία του κόσμου να βρει πληροφορίες έξω από την Google, εγκλωβίζει το κοινό μέσα σε αυτό τον φαύλο κύκλο.

Έναν κύκλο περιορισμένης πληροφόρησης που ουσιαστικά δημιουργεί μια ψευδαίσθηση γνώσης και μια εσφαλμένη εικόνα για το κόσμο στο σύνολό του.


Ο Homo tebelious

Homo tebelious

Σήμερα αυτοί που είμαστε online και είδαμε την μετάβαση, είμαστε μια μικρή μειοψηφία. Αυτό που με τρομάζει, είναι πως ο κόσμος συνηθίζει να του σερβίρουν άκοπα τις πληροφορίες με κάθε τρόπο. Τεμπελιάζει.

Όλοι θέλουν να παίρνουν όσο το δυνατόν λιγότερες αποφάσεις καθημερινά. Όλα να τους τα σερβίρουν. Και αυτό γιατί νιώθουν να τους υπηρετούν, την στιγμή που τους διατάζουν.

Η τεμπελιά φτάνει σε ακραία σημεία. Όταν κάποιος θέλει πλέον να μπει για παράδειγμα στο Youtube, γράφει “yutubef”, πατάει enter και κάνει κλικ στο πρώτο αποτέλεσμα που θα του βγάλει η google, αφού μαντέψει πως με την μπούρδα που έγραψε εννοεί “youtube”.

Δείτε λίγο τα παρακάτω:

  1. Nearly 93% of all web traffic comes through search engines.
  2. Globally, Google accounts for 76% and 86% of desktop and mobile search traffic, respectively.
  3. Google accounts for 96.2% of all desktop search engine traffic in Brazil and 95.9% in India.
  4. Google processes 2 trillion searches a year.
  5. Google’s 2018 ad revenue amounted to over $116 billion.
  6. The top million keyword queries account for 25% of all Google searches.

    Πηγή

Προσέξτε. Το 93% του παγκοσμίου traffic σε όλα τα sites έρχεται μετά από κάποια αναζήτηση σε κάποιο search engine.

Παράλληλα, η Google εξυπηρετεί το 76% και 86% από όλα τα searches σε desktop και mobile αντίστοιχα. Πες μου τώρα ποιος ελέγχει το διαδίκτυο και κατ’ επέκταση την κοσμοθεωρία και τις απόψεις των μαζών.


Η φωνή που θα μας διατάζει

Η νέα εποχή με το AI και την έκρηξη του voice που έρχεται, θεωρώ πως απλά θα εκτινάξει αυτή την τάση. Θα ρωτάς τον virtual assistant σου κάτι, και θα καταπίνεις αμάσητο ό,τι σου επιστρέφει σαν αποτέλεσμα.

Και τις πηγές αυτών των πληροφοριών τις ελέγχουν εξ’ολοκλήρου 3-4 εταιρίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Και αυτό θα το θεωρείς “υπηρεσία”.

Οι εταιρίες αυτές επενδύουν πολύ στο κομμάτι του voice. Δεν είναι τυχαίο που και η Amazon και η Google στα διαφημιστικά τους μηνύματα στο φετινό Super Bowl, προώθησαν τις Virtual Assistants τους και μόνο.

Ξόδεψαν δηλαδή 187.000 δολάριο το δευτερόλεπτο και τεράστια έξοδα παραγωγής μόνο και μόνο γι’ αυτό. Γνωρίζουν πως το πράγμα πάει εκεί. Γιατί αυτοί το πάνε εκεί. Και ο κόσμος το ζητάει.

Ο Homo tebelious θέλει να έχει ακόμα λιγότερα πράγματα να αποφασίζει στην καθημερινότητα του και το voice είναι η λύση.

Google’s spot

The Lord of the Rings

Lord of the Rings

Όσοι είσαστε fans του Lord of the Rings, θα θυμάστε πως υπήρχαν μια χούφτα δακτυλίδια που αν έπεφταν σε λάθος χέρια, τότε μπορούσαν να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Απλά το αναφέρω. Άσχετο (;).

Τι λέγαμε; Α, ναι!

Ίσως δεν το συνειδητοποιείτε αλλά το μονοπώλιο στο διαδίκτυο καλά κρατεί. Πίσω από τα Youtube, Gmail, Google photos, Adwords και όλα τα κινητά που τρέχουν Android βρίσκεται η αγαπημένη μας Google.

Αντίστοιχα, όπου WhatsApp, Instagram και Oculus VR βάλτε Facebook.

Τρομάζω στην ιδέα πως μπορεί να κάθονται σε ένα τραπέζι η Google, η Microsoft, η Amazon, η Facebook και η Apple και να συζητούν / αποφασίζουν το μέλλον όλου του κόσμου.

Και αυτά είναι μόλις η κορυφή του παγόβουνου. Τα μεγαθήρια αυτά, εξαγοράζει το καθένα περισσότερες από 350 εταιρίες κάθε χρόνο. Έχουν άπειρο μετρητό, και όποιος σηκώνει κεφάλι ή τον αγοράζουν ή τον αντιγράφουν και τον σκοτώνουν αργά αργά με τα κεφάλαια που διαθέτουν.


Έχω δική μου άποψη;

Η γνώμη μου είναι..

Και για να είμαι ειλικρινής δεν βλέπω εύκολα τέλος σε αυτό το σπιράλ. Όλα δείχνουν πως αυτές οι εταιρίες μόνο θα γιγαντώνονται όλο και περισσότερο και η απόσταση που θα τις χωρίζει από τις υπόλοιπες μάλλον θα μεγαλώνει.

Ο έλεγχος όλης αυτής της πληροφορίας από τόσο λίγες εταιρίες, σε συνδυασμό με την έκρηξη της τεχνολογίες σε τόσα πολλά επίπεδα δεν μπορεί παρά να με ανησυχεί.

Όλα είναι ελεγχόμενα και τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του όσο πολύπλοκο και όσο αδύνατο και αν σας φαίνεται. Όλα αυτά που παλιότερα πραγματικά δεν ήταν διαχειρίσιμα, σήμερα με τα Big data, machine learning και AI, είναι.

Το γεγονός πως ασχολούμαι καθημερινά με την τεχνολογία και τις εξελίξεις της μου επιτρέπει να γνωρίζω πως η τεχνολογία πλέον μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε και να διαχειριστούμε όγκους δεδομένων που παλιότερα απλά τα συλλέγαμε χωρίς να ξέρουμε τελικά τι να τα κάνουμε.

Απόδειξη είναι πως όλες οι λίστες, από τα αποτελέσματα της Google, το newsfeed στο Facebook και στο Instagram, η λίστα με τα προϊόντα στο Amazon αλλά και η σειρά που μας προτείνει βίντεο το Youtube είναι επιλεγμένα σε προσωπικό επίπεδο. Σύμφωνα με τα ξεχωριστά, μοναδικά, προσωπικά δεδομένα και χαρακτηριστικά του καθενός μας.

Και μπορείτε εύκολα να καταλάβετε την δύναμη που εκρέει από όλο αυτό. Πως μπορούν εύκολα πλέον να κάνουν manipulate μάζες και να δημιουργούν “απόψεις“.

Όταν τόσα χρόνια συνηθίσαμε στο “καλά, αυτό είναι επιστημονική φαντασία”, είναι δύσκολο να αποδεχτούμε την πραγματικότητα. Ότι δηλαδή πλέον όλα είναι εφικτά. Πραγματικά όλα.

Είναι πολύ πιο safe όταν είσαι καχύποπτος και σκέφτεσαι το χειρότερο, από το να πιστεύεις πως όλα είναι μέρος ενός σχεδίου και μιας θεωρίας συνωμοσίας.

Πρόσφατα αποδείχτηκε πως το Facebook σαν πλατφόρμα εξέλεξε τον πλανητάρχη. Είναι γνωστό πως ο Tramp δεν είχε καμία ελπίδα χωρίς την χειραγώγηση που έγινε μέσα από το Facebook σε στοχευμένα κοινά.

Όσο η πλειοψηφία δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει σε πρακτικά και εξώφθαλμα πράγματα (δεν μιλάω για συνωμοσίες χωρίς βάση) τα πράγματα δεν φαντάζουν πολύ αισιόδοξα.


Τα αγαθά κόποις κτώνται v 2.0.

Πιστεύω πως ήρθε ο καιρός να μάθουμε ξανά να κοπιάζουμε λίγο για να βρούμε την αλήθεια, την πληροφορία που ψάχνουμε και όχι να καθόμαστε με ανοιχτό το στόμα περιμένοντας να μας την ταΐσουν. Και αυτό σας το λέει ένας άνθρωπος που ζει την τεχνολογία από μέσα και από έξω.

Αποφεύγουμε με φανατισμό ό,τι απαιτεί από εμάς και την παραμικρή δόση “ενέργειας”. Ιδιαίτερα η νέα γενιά θεωρώ πως την έχει πολύ άσχημα γιατί δεν έχει σημείο αναφοράς. Πάντα έτσι ήταν γι’ αυτούς. Δεν γνωρίζουν το διαφορετικό. Την εναλλακτική.

Και αυτό το βλέπεις σε όλα τα επίπεδα. Η νέα πραγματικότητα βασισμένη στην εικόνα και μόνο, μας οδήγησε να κοιτάμε μόνο αυτή. Να γυμνάζουμε το σώμα μας, να ντυνόμαστε με ακριβά ρούχα και να προσποιούμαστε ένα τέλειο life style.

Ούτε λόγος για το μέσα. Για την ουσία. Για την ψυχή σου. Οι θρησκείες είναι πλέον μπανάλ και ο τρόπος ζωής που πρεσβεύουν στέκεται σθεναρά απέναντι από την κενής ουσίας σημερινή πραγματικότητα. Απαιτεί χρόνο, κόπο, θυσίες και συγκρούσεις. Ό,τι δηλαδή, δεν γνωρίζει να κάνει ο μοντέρνος άνθρωπος.

Θεωρώ πως είναι χρέος μας να μεταφέρουμε σε αυτούς τις δικές μας εμπειρίες, να τους πάρουμε από το χέρι και να τους δείξουμε και άλλους δρόμους. Να τους μεταφέρουμε βιωματικά την χαρά του να κερδίζεις κάτι με κόπο, του να ανακαλύπτεις.

Τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει αποδειχτεί άπειρες φορές πως δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε τυφλά τις εταιρίες που ανέφερα πιο πάνω και μερικές ακόμα. Γιατί απλά δεν είναι υγιές και γιατί η κάθε εταιρία έχει την δική της ατζέντα. Ακόμα χειρότερα, αν όλες έχουν την ίδια ατζέντα;

Το διαδίκτυο είναι by far η μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπου μετά την φωτιά.

Αν λοιπόν ευχόμουν κάτι για το νέο έτος που έρχεται (πέρα από υγεία και ψυχική ηρεμία στον κόσμο) θα ήταν να καταφέρουμε να επιστρέψουμε στην εποχή που δεν τα καταπίναμε όλα αμάσητα. Στην εποχή που επενδύαμε λίγο χρόνο στο να πληροφορηθούμε σωστά και διαβάζαμε ένα ρημάδο-manual πριν χρησιμοποιήσουμε κάτι.

Δεν λέω να δαιμονοποιήσουμε την τεχνολογία. Μακριά από εμένα τέτοιες σκέψεις. Και το voice θα είναι η επόμενη επανάσταση. Θα βελτιώσει την ζωή μας με χίλιους διαφορετικούς τρόπους και θα είναι υπέροχα!

Αυτό που λέω είναι να κοπιάζουμε λίγο περισσότερο και να ψάχνουμε την αλήθεια. Να εμπιστευτούμε μικρές εταιρίες που κάνουν θαύματα στον χώρο της τεχνολογίας και της ενημέρωσης. Και φυσικά, να αγκαλιάσουμε την τεχνολογία και να την κάνουμε εργαλείο μας, όχι το αντίθετο.

Απλά μερικές σκέψεις μου..

“COPYRIGHTSWORLD.COM